Ελεύθερο Βήμα Αχαρνών

Ένα βήμα για προβλήματα, ιδέες και απόψεις για το Δήμο Αχαρνών

Archive for 2 Δεκεμβρίου 2009

Λόφος 40 Μαρτύρων – Ενέργειες Παράταξης Παν. Φωτιάδη 1

Posted by koszig στο 2 Δεκεμβρίου 2009

Σε συνέχεια της Ιστορίας του Λόφου των 40 μαρτύρων και των διαδικασιών παραχώρησης του λόφου από την πολιτεία για τη δημιουργία άλσους αναψυχής θα παραθέσω στοιχεία που σχετίζονται με τη διαχείριση του λόφου.

Την παραλαβή του λόφου εκ μέρους του Δήμου την έκανε ο κ. Ι. Γάκης, μηχανικός τότε του Δήμου και τώρα Γενικός Γραμματέας του Δήμου.

Το πρωτόκολλο παραλαβής περιείχε τον όρο:

Δεν είναι γνωστό τι έχει γίνει  με το θέμα αυτό. Εκτελέστηκαν τα πρωτόκολλα Διοικητικής Αποβολής;

Η εβδομαδιαία εφημερίδα «Πολιτική» στο φύλλο της 10 Οκτωβρίου 2008 αναφέρει σε άρθρο «Οι μαρτυρικοί 40 Μάρτυρες, μια από τις εν δυνάμει χωματερές των Αχαρνών» που συνοδευόταν από φωτογραφικό :

Στις 22 Οκτωβρίου 2008 σε ιστοσελίδα με τίτλο «Δήμος Αχαρνών-Ποντιακός Δήμος» έγινε ανάρτηση σχετική με το λόφο των 40 Μαρτύρων. (κλικ εδώ)

Στις 4/11/2008 ο Δασάρχης Πάρνηθας  με έγγραφό του στο Δήμο Αχαρνών καλεί το Δήμο :

  • Να απομακρύνει τα μπάζα
  • Να ενημερώσει το Δασαρχείο αν έχει εκδώσει  Πρωτόκολλα Διοικητικής Αποβολής για καταπατήσεις

Και προτείνει:

  • Διάνοιξη δρόμου περιμετρικά του λόφου για οριοθέτησή του
  • Κατασκευή περίφραξης
  • Περιπολίες της Δημοτικής Αστυνομίας για φύλαξη του χώρου

Τίποτα από αυτά δεν  έγινε.

Το 2008 Δήμαρχος ήταν ο Παν. Φωτιάδης, Γενικός Γραμματέας του Δήμου ο κ. Ιωάν. Γάκης, που υπόγραψε το πρωτόκολλο παραλαβής του λόφου,  Αντιδήμαρχος αρμόδιος για το περιβάλλον o  Σωκ. Πετρόπουλος και αντιδήμαρχος  για Τεχνικά Έργα  o Σπ. Σαββίδης.

Αυτά για το 2008. Για το 2009 έπεται συνέχεια!!

Posted in 40 Μάρτυρες | Leave a Comment »

Λόφος 40 Μαρτύρων – Ενέργειες της Πολιτείας

Posted by koszig στο 2 Δεκεμβρίου 2009

Με  την  ΑΠ  163324/2473/8-4-1985  πόφαση  Υπουργού  κ.  Στάθη  Γιώτα  και εντολή  προς  τη  Νομαρχία  Αττικής,  διαμέρισμα  Ανατ.  Αττικής,  για  μεταβίβαση της  έκτασης  ΥΠΟ  ΟΡΟΥΣ  και  κατά  πλήρη  κυριότητα  για  δημιουργία  Άλσους αναψυχής!

Α.  Η  έκταση  κηρύχτηκε  αναδασωτέα  με  την  14278/26-4-85  απόφαση  της Νομαρχίας (ΦΕΚ 363Δ/18-7-1985).

Β. Ακολούθησε ταυτόχρονα παραχώρηση ΑΠ 15059/26-4-1985

Γ.  ειδοποιήθηκε  ο Δήμος Αχαρνών  να  ορίσει  εκπρόσωπό  του  να  παραλάβει την έκταση από το αρμόδιο Δασαρχείο Πάρνηθας ΑΠ 1897 π.ε /3-1-1986

Δ.  Την  7-4-1987  υπεγράφη  το  πρωτόκολλο  παράδοσης  και  παραλαβής  της έκτασης από Ι. Στάμου (Δασολόγο) και Ι.Γάκη Μηχανικό του Δήμου.

Σημείωση: Τα έγγραφα είναι από το αρχείο Δημ. Γιώτα

Posted in 40 Μάρτυρες | Leave a Comment »

Λόφος 40 Μαρτύρων -Προηγούμενες ενέργειες

Posted by koszig στο 2 Δεκεμβρίου 2009

Συνέχεια του άρθρου του κ. Δημήτρη Γιώτα στην εφημερίδα «Νέοι Στόχοι»

Το 1966 ο πρωτοπόρος τότε Σύλλογος  των  ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ  ΤΟΥ  ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ   ΑΧΑΡΝΩΝ έκανε   μία   ευρεία σύσκεψη  περί  της  τύχης  της  Δημοτικής Περιουσίας και τι έπρεπε να προ τείνουμε,  εφόσον  ετοιμαζόταν  ξεπούλημα όπως κυκλοφορούσε.

Τα  πορίσματα  τα  εκδώσαμε  σε  φέιγ –  βολάν  και  μεταξύ  άλλων  έλεγε  ως πρόταση  για  το  Δήμο  Αχαρνών:  «… δεν είναι απαραίτητος η εκποίησης των λόφων Αναλήψεως (40 Μαρτύρων), Προφήτου Ηλία και Τάφου Γύφτισσας, των οποίων η γραφικότης και θέα προσφέρονται δια την δημιουργία πνεύμονος πρασίνου, παντελώς ελλείποντος εις την πόλιν. Να υποβληθεί το παρόν εις τον Δήμο και εκτυπούμενον να διανεμηθεί ευρέως μεταξύ των κατοίκων»  (Αρχείο  Δ. Γιώτα)

Το αποτέλεσμα  ήταν  να  κληθεί  το προεδρείο του  Συλλόγου σε απολογία  από  το  Νομάρχη  (Πρόεδρος  Ντίνος   Βρεττός,   Αντιπρόεδρος   Δ.   Γιώτας)*.  Πήγαμε,  δώσαμε  εξηγήσεις  της ευαισθησίας  μας  και  έληξε  το  ζήτημα  χωρίς  συνέπειες  προς  λύπην  του καταγγέλλοντος  Δημάρχου  Χρ.  Δέδε, γιατί  όπως  χαρακτηριστικά  ισχυριζόταν  η  ενέργεια  μας  ήταν  αντικαταστατική, αντιδεοντολογική και μπαίναμε σε ξένα χωράφια. Έτσι μας την μετέφερε ο κ. Νομάρχης!

Σημειωτέον ότι το ιδιοκτησιακό καθεστώς  των  εκτάσεων  αυτών  δεν  είχε κριθεί  γιατί  το Δημόσιο  έλεγε  ότι  είναι Δημόσιες δασικές και ο Δήμος τις θεωρούσε δημοτικές.

Εμάς τους νέους τότε, μας ενδιέφερε η ουσία του θέματος, μας ενδιέφερε η προστασία  αυτής  της  τεράστιας  έκτα σης  των  τριών  λόφων,  που  την  ορα ματιζόμασταν  μελλοντικό  πάρκο,  ένα άλσος  αναψυχής  ανάμεσα  σε  Αχαρνές,   Ζεφύρι   και   Λιόσια,   ένα   χώρο που καθημερινά τον εποφθαλμιούσαν καταπατητές και ευνοούμενοι…

Ύστερα   ήρθε   η  Δικτατορία   και   οι Σύλλογοι  όσοι  δεν  προσκύνησαν  διαλύθηκαν.  Έτσι  διαλύθηκε  και  ο  Σύλλογος  των  αποφοίτων  του  Γυμνασίου. Ο λόφος του Προφήτη Ηλία πέρασε  στον  ΟΕΚ  για  εργατικές  κατοικίες προς  60.000 δρχ  το  στρέμμα.  Η  ολοκλήρωση της αρπαγής από ΟΕΚ έγινε επί Δημαρχίας Ντίνου Βρεττού με αναδιαπραγμάτευση   και   μερικές   σιγανές  φωνές  διαμαρτυρίας  στο  Δημοτικό Συμβούλιο.

Έμενε  ο  λόφος  των  40  Μαρτύρων που   εποφθαλμιούσαν   άνομα   συμφέροντα  καταπατητών  χωρίς  να  έχει ξεκαθαριστεί   το   ιδιοκτησιακό   καθεστώς.  Το  Δημόσιο  διαχειρίζονταν  την έκταση   ως   δημόσια   (Δασαρχείο)   ο Δήμος  έλεγε  Δημοτική  έκταση,  αλλά δικαστήρια   γίνονταν   μόνο   για   τους μικροκαταπατητές  από  το Δασαρχείο. Ο Δήμος ησυχία!

Σ’ αυτή την δύσκολη καμπή ιδρύθηκε το 1981 η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΗ  ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΧΑΡΝΩΝ  και  πήρε το 1983 σαφή θέση.

Επιτρέψτε μου την προσωπική μαρτυρία  και  βεβαίωση  για  την  ακρίβεια καταγραφής των γεγονότων που ακολούθησαν.

Μας   ενδιέφερε   η   έκταση   να   γίνει άλσος  αναψυχής  ανεξάρτητα  από  το ιδιοκτησιακό καθεστώς του ενός ή του άλλου φορέα. Οικόπεδα και σπίτια δεν θέλαμε  να  γίνει  νοιώθοντας  ασφυξία. Με  ομόφωνη  απόφαση  του ΔΣ  απευθυνθήκαμε  εγγράφως  στο  Υπουργείο Γεωργίας (εγγρ. ΑΠ. 40/6-10-83) και ακολούθησαν  προσωπικές  παραστάσεις  προς  τις  δύο  πλευρές  (Δημόσιο – Δήμο).

Η απάντηση ήρθε κατ’ αρχήν θετική (ΑΠ 172951/10-11-83) της Διεύθυνσης Προστασίας Δασών, Τμήμα Εθν. Δρυμών και Αισθητικών δασών.

«Εκτιμούμε πάντοτε τις προσπάθειες των πολιτιστικών Συλλόγων που αποβλέπουν στην προστασία και βελτίωση του φυσικού περιβάλλοντος και υιοθετούμε γενικά τις απόψεις σας για την διάσωση και αποκατάσταση της έκτασης Σαράντα Μάρτυρες»  έγγραφε  η  απάντηση  του  Υπουργείου  και παρακάτω:  «…  όσον αφορά το θέμα αρμοδιότητας δασικής υπηρεσίες συμφωνούμε με τις προτάσεις σας»

Ό δρόμος είχε ανοίξει, πολιτική απόφαση  χρειαζόταν  και  συναίνεση  από τον Δήμο Αχαρνών.

Με προσωπική παράστασή μου στο Δήμαρχο  Αχαρνών  Ντίνο  Βρεττό  τον παρακάλεσα   να   παρακάμψει   το   ιδιοκτησιακό  χωρίς  να  εγκαταλείψει  τις περί  αυτού  αξιώσεις  του  Δήμου  που αν  θυμάμαι  καλά  ποτέ  δεν  είδαν  το φως της ημέρας και της δημοσιότητας και αν το Δήμο τον δικαίωναν τα δικαστήρια  να  κέρδιζε  εν  καιρώ  την  κυριότητα.

Η  ουσία  είναι,  του  είπα,  αυτή  που επιδιώξαμε  στο  Σύλλογο  Αποφοίτων Γυμνασίου Αχαρνών προδικτατορικά. Αν   επιθυμούμε   ο   χώρος   να   γίνει άλσος  ας  το  επιδιώξουμε.  Έτσι  αφού πέρασε  από  το  Δημοτικό  Συμβούλιο  το  θέμα  έγιναν  οι  σχετικές  επαφές με  το  Υπουργείο  Γεωργίας  και  ο  τότε Υφυπουργός ΣΤΑΘΗΣ ΓΙΩΤΑΣ έδωσε εντολή να παραχωρηθεί η έκταση των 150 στρεμμάτων κατά πλήρη κυριότητα  στο  Δήμο  Αχαρνών  για  δημιουργία  και  μόνο  άλσους  αναψυχής.  Απόφαση  ΑΠ  163324/2473/8-4-1985  Υπ. Γεωργίας.

Εδώ   τελειώνει   το   πρώτος   μέρος της  Ιστορίας.  Ότι  επακολούθησε  είναι λυπηρό  και  ας  επιλέξουν  όλοι  οι  εκάστοτε   Δήμαρχοι   μέχρι   σήμερα,   τον χαρακτηρισμό  τους  από  τους  πολίτες αυτού  του  τόπου,  αν  θέλουν  δηλαδή να τους λένε ανίκανους, αδιάφορους ή αδύνατους, με συνενοχή  της εκάστοτε αντιπολίτευσης.

* Ο κ. Δ. Γιώτας ξέχασε να αναφέρει ότι Γεν. Γραμματέας του Συλλόγου ήταν ο Κώστας Ζίγκηρης

Posted in 40 Μάρτυρες | Leave a Comment »

Λόφος 40 Μαρτύρων – Ιστορία

Posted by koszig στο 2 Δεκεμβρίου 2009

Σε κάθε Δήμο είναι αναγκαίο ένα άλσος αναψυχής. Ο Δήμος Αχαρνών είναι ένας Δήμος που έχει δίπλα του τον  Εθνικό Δρυμό της Πάρνηθας. Δεν μπορεί όμως να είναι χώρος καθημερινής χρήσης για αναψυχή. Ο Δήμος Αχαρνών είναι ένας τυχερός – άτυχος Δήμος. Τυχερός γιατί έχει στην κυριότητά του ένα χώρο 150 στρεμμάτων για άλσος και άτυχος, γιατί οι μέχρι σήμερα οι δημοτικές αρχές του τόπου όχι μόνο δεν τον αξιοποίησαν, αλλά και τον κακοποίησαν, μετατρέποντάς τον σε σκουπιδότοπο και χωματερή!!

Το θέμα αυτό αφορά όλους τους κατοίκους των Αχαρνών, αν και οι περισσότεροι αγνοούν την ύπαρξή του. Με τις αναρτήσεις που θα γίνουν γίνεται μια προσπάθεια ανάδειξης του θέματος και την κινητοποίηση των κατοίκων για την ανάδειξη του ρόλο και τις δυνατότητες του άλσους. Θα γίνει αναφορά για την Ιστορία του λόφου, τις ενέργειες που έχουν κάνει φορείς του τόπου και μεμονωμένα άτομα, με σκοπό την προστασία και την αξιοποίηση του λόφου.

Ο Λόφος των 40 Μαρτύρων

Οι 40 Μάρτυρες είναι ένας λόφος στα σύνορα του Δήμου Αχαρνών με τους Δήμους  Άνω Λιοσίων και Ζεφυρίου.

Ιστορία.

Το κείμενο αποτελεί αναδημοσίευση από άρθρο   του Ιστοριοδίφη    Δημήτρη Γιώτα   στην   τοπική εφημερίδα «Νέοι Στόχοι» της    18 Μαρτίου  2009. Ένα μέρος του άρθρου αναφέρεται στην ιστορία της περιοχής του λόφου.

Κύριε   διευθυντά   της   εφημερίδας

«ΝΕΟΙ ΣΤΟΧΟΙ».

Επειδή τελευταία έγινε και συντηρείται από τον Τοπικό Τύπο και το διαδίκτυο,  πολύς  θόρυβος  για  το  «άλσος των   40   Μαρτύρων»   στα   διοικητικά όρια  του  Δήμου  Αχαρνών  επιτρέψτε μου  να  κάνω  την  δική  μου  παρέμβαση  από  τις  στήλες  τις  εφημερίδας  ως συνέχεια  της  δικής  σας  ευαισθησίας για το θέμα.

Βασικά  θα  ασχοληθώ  με  το  ιστορικό  του  χώρου  και  την  θεσμοθέτηση του ως ΑΛΣΟΥΣ ΑΝΑΨΥΧΗΣ από την  Πολιτεία.  Θα  μεταφέρω  εδώ  τον προαιώνιο   πόθο   των   κατοίκων   της πόλης των Αχαρνών για σεβασμό από όλους   και   ανάλογη   αξιοποίηση   του Ιερού  αυτού  χώρου.  Ξένοι  αρχαιολόγοι  και  ερευνητές  της  αρχαίας  ιστορίας  μας  αλλά  και  αρχαιοκάπηλοι  από τα χρόνια της Τουρκοκρατίας ασχολήθηκαν  με  τον  χώρο  αυτό.  Mlchhofer, W.  M.  Leake,  Kaupert,  A.  Sommer. O  Dodwel  (1818  κ.ε.)  σημειώνει  ότι κοντά στην εκκλησία των Αγίων Σαράντα  είχε  «ίχνη  και  θεμέλια  σπουδαίας πόλης,  ιωνικό  κιονόκρανο,  σαρκοφάγους  κλπ.»  επιγραφές  επίσης  βρέθηκαν  που  πιθανολογούν  Ναό  της Αθηνάς  –  Ιππίας  ή  του Άρη  και  της Αθηνάς   Αρείας   από   άλλους   ερευνητές.  Κατά τον Frazer στα δυτικά του λόφου των   40   Μαρτύρων   υπήρχαν   ίχνη αρχαίων τειχών, κατά τον Traill κέντρο των  αρχαίων  Αχαρνών  ήταν  οι  λόφοι του  Πρ. Ηλία  και  των  40  Μαρτύρων. Σ’  αυτό  συμφωνεί  και  ο  Γαρδίκας  και πλήθος άλλοι.

Σημειώνουν   ακόμη    Έλληνες    και ξένοι   ερευνητές   ότι   βρέθηκαν   εντοιχισμένα   αρχαία   αρχιτεκτονικά   μέλη ναού, επιγραφές και ένα ανάγλυφο με τρεις  μορφές  που  σήμερα  βρίσκεται στο Εθνικό Μουσείο.

Στην   αρχαιολογική   συλλογή  Αχαρνών έχουν επίσης μεταφερθεί ορισμένα  από  τα  ευρήματα  αυτά  και  στον περίβολο   της   εκκλησίας   υπάρχουν ακόμη  αράβδωτοι  κίονες  κλπ.  αρχαιολογικό υλικό.

Αναλυτικά   αναφέρονται   τα   ανωτέρω,   στην   Αχαρναϊκή   βιβλιογραφία και  κυρίως  στην  πολυσέλιδη  αρχαιολογική  μελέτη  της  αρχαιολόγου  Μαρίας Πλάτωνος – Γιώτα (βλ. ΑΧΑΡΝΑΙ – Ιστορική και τοπογραφική επισκόπηση των αρχαίων Αχαρνών, των γειτονικών δήμων και των οχυρώσεων της Πάρνηθας)   εκδ.  ΔΕΑΔΑ  Αχαρνών   2004 σελ.  28-33.  Επίσης  έγραψαν  σχετικά Ν.   Παπαχατζής   (Παυσανίου  Αττικά), Μ. Πετροπουλάκου – Ε. Πεντάζος, Αλ. Ποστρινάκου  –  Ηλιάκη,  Θ.  Αρβανιτοπούλου κ.ά.

Λίγο  νοτιότερα  από  τον  λόγο  των 40 Μαρτύρων βρέθηκε επίσης ο ναός του Θεοποιημένου  Ηρακλή  από  τον Αρχαιολόγο  Ευθ.  Μαστροκώστα  (βλ. American  journal  of  Archaelogy  Ιούλιος 1960)

Κατά   την   Τουρκοκρατία   νότια   του λόφου  και  με  κατεύθυνση  Α-Δ  περνούσε  ο  κύριος  δρόμος  που  συνέδεε  την  Ανατολική  με  την  Δυτική  Αττική,  ο  λεγόμενος  «δρόμος  Μεγάρων» ή  «δρόμος  του  Μεγαρίτη»  ή  «στράτα των  μύλων»  επειδή  οδηγούσε  στους υδρόμυλους   του   Κηφισού.   Χάρτης του  1841  τον  σημειώνει  (A.Sommer) καθώς   και   μεταγενέστεροι.   Είναι   ο ίδιος δρόμος που ακολούθησε ο Αρχίδαμος προς Δεκέλεια, κατά τον Πελοποννησιακό    πόλεμο    431πΧ    όπως γράφει   ο   Θουκιδίδης.   Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι στους λόφους του Πρ. Ηλία δηλαδή και των Σαράντα Μαρτύρων, κατά το 1826-27 έγιναν σκληρές μάχες με τους Τούρκους που κατείχαν το Μενίδι και 2.000 Έλληνες που κατέβηκαν  από  την  Χασιά  υπό  τον  Βάσο Μαυροβουνιώτη.  Οι  Τούρκοι  οπισθοχώρησαν   και   κλείστηκαν   γύρω   από την  εκκλησία  του  Αγ.  Βλασίου  Αχαρνών.   Οι   μάχες   καταγράφονται   από τους   ιστορικούς   ως   αψιμαχίες   πριν την  πολύνεκρη  μάχη  του  Καματερού στις  27  Ιανουαρίου  1827  που  σκοτώθηκαν  μεταξύ  άλλων  ο  Αναγνώστης Κιουρκατιώτης   και   ο   Αντιστράτηγος Προκόπης   Κατζαντώνης,   Μενιδιάτες και  οι  δύο  (βλ.  Δ. Γιώτα:  «Οι  Μενιδιάτες  κατά  τον  18ο  αιώνα  και  την  Επανάσταση του ’21. Εκδ. Ι.Λ.Ε.Αχαρνών. Του   ιδίου:   «Συμβολή   στην   Ιστορική έρευνα της Αττικής» Αχαρνές 2002 και «Σεισμόπληκτες  εκκλησίες  του Δήμου Αχαρνών»   εκδ.   Δ.Ε.Α.Δ.   Αχαρνών 2004 σελ. 37)

Δεν  μένει  λοιπόν  αμφιβολία  ότι  ο τόπος  γύρω  από  τους  40  Μάρτυρες είναι   ιερός   και   καθαγιασμένος   από χιλιετίες  και  η  ίδια  η  εκκλησία  σημειώνεται  ως  μεταβυζαντινή  «κτισθείσα σε  θεμέλια  παλαιοχριστιανικής  εκκλησίας».  Λανθασμένα  ο  Ορλανδός  την τοποθετεί το 1935 στο χώρο των Άνω Λιοσίων  και  επαναλαμβάνεται  δυστυχώς.

Μ’  αυτό  το  δέος  ως  μαθητές  στα σχολεία των Αχαρνών ατενίζαμε προς τους δύο λόφους του Πρ. Ηλία και των 40  Μαρτύρων  και  μαγεμένοι  ακούγαμε από τους δασκάλους και καθηγητές μας τα λίγα που είχαν να μας μεταδώσουν για την ιστορία των δύο λόφων. Από  τον  λόφο  του  Πρ.  Ηλία  θαυμάζαμε  τον  Παρθενώνα  και  το  Ερέχθειο  που  έκτισε  ο  αρχιτέκτων  Φιλοκλής ο Αχαρνέας.  Ευχαρίστως  συμμετείχαμε  κάθε  χρόνο  σχεδόν  στην  αναδάσωση (πρόσκοποι – σχολεία) αλλά και με  δυσαρέσκεια  βλέπαμε  τα  πρόβατα  να  βοσκούν  στους  απερίφραχτους λόφους ότι εμείς σαν μαθητές φυτεύαμε. Ο Δήμος μίσθωνε τους λόφους ως βοσκοτόπια  και  άφηνε  τους  καταπατητές  να  δοκιμάζουν  τις  αυθαιρεσίες τους. Αυτά στο πρώτο μισό της δεκαετίας του 1950.

Posted in 40 Μάρτυρες | Leave a Comment »