Ελεύθερο Βήμα Αχαρνών

Ένα βήμα για προβλήματα, ιδέες και απόψεις για το Δήμο Αχαρνών

Τα γραπτά μένουν

Posted by koszig στο 25 Απριλίου 2015

Δυό άρθρα που δείχνουν τις έλεγαν  μερικοί από αυτούς που διαλέξαμε να μας κυβερνήσουν.

31 Δεκεμβρίου 2014

Το μεγαλείο του λαϊκισμού και τα Μνημόνια

photo: cℓaiяe@Flickr

Αφού πήραμε μια νέα δόση αηδίας από το πολιτικό μας σύστημα, με την υπόθεση Χαϊκάλη, πορευόμαστε το 2015 στις εθνικές εκλογές με φόντο έναν πολυποίκιλο λαϊκισμό, που πασχίζει να δείξει πόσο χρήσιμος είναι στον τόπο.

Οι πάντες θέλουν να ρίξουν στην πυρά το Μνημόνιο, βιώνοντας την αυταπάτη της απαλλαγής από τους μηχανισμούς εποπτείας των πιστωτών στα επόμενα τριάντα χρόνια! Έτσι, οι λαϊκιστές της Δεξιάς (που σχίζουν φύλλο-φύλλο το Μνημόνιο) και της Αριστεράς (που θα το σχίσουν μια και έξω), προσπαθούν να δείξουν στους Έλληνες ψηφοφόρους πόσο κακοί είναι ή θα είναι απέναντι στην τρόικα…

Με ακατανόητη τακτική, με αντιφατικές στρατηγικές και με πλήθος ανδρών και γυναικών ενός μετρίου πολιτικού αναστήματος και ήθους, προσπαθούν να πείσουν οι εραστές της εξουσίας τους πολίτες, ότι η σωτηρία της χώρας εξαρτάται από τη σύγκρουσή τους με την τρόικα και μόνο.

Δεν είμαστε υποστηριχτές τέτοιων Μνημονίων, που με τις πολλές λανθασμένες επιλογές τους ή τα κενά που παρουσιάζουν δεν προσέφεραν τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Καλό θα ήταν, ωστόσο, να μη θεωρούμε ως άλλοθι των κακοτεχνιών των οικονομικών μας πολιτικών και των… πεφωτισμένων ηγετών μας, τα λάθη των Μνημονίων.

Πράγματι, η αποσάθρωση του βιομηχανικού ιστού της χώρας δεν είναι προϊόν του Μνημονίου ή του ευρώ. Οφείλεται στις ακατάλληλες επιλογές των δικών μας πολιτικών ηγεσιών από το 1987 και μετά, οι οποίοι ουδέποτε κατανόησαν τις επιπτώσεις της Ενιαίας Ευρωπαϊκής Αγοράς και της παγκοσμιοποίησης, στη διεθνοποιημένη παραγωγή και στο εμπόριο.

Το γεγονός ότι είμαστε η πρώτη προς χρεοκοπία χώρα του πλανήτη, δεν είναι πάλι συνέπεια ενός Μνημονίου, αλλά το αποτέλεσμα μιας εγχώριας πολιτικής ευδαιμονισμού που γνώρισε το απόγειο της δόξας της μετά το 2004.

Το ότι δεν αγγίζουμε τους γνωστούς λαθρεμπόρους καυσίμων, δεν είναι υπόθεση της τρόικας (αν και απορεί βέβαια κανείς γι’ αυτό), αλλά έκφραση της δυσοσμίας ενός συστήματος πολιτικής διαπλοκής και διαφθοράς. Γιατί άραγε η τρόικα δεν ασχολήθηκε με αυτόν τον χρυσοφόρο χώρο, που οδηγεί σε απώλειες δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως από τον κρατικό προϋπολογισμό; Ερώτημα αναπάντητο έως σήμερα.

Το ότι είμαστε η 80η πιο διεφθαρμένη χώρα του πλανήτη, δεν είναι το επακόλουθο  μνημονιακών διεργασιών, αλλά δικών μας επιλογών. Έπρεπε βέβαια να έρθει η τρόικα για να βάλει κάποια τάξη στο θέμα της διαφθοράς των πολιτικών μας, μέσα από τον νόμο περί μαύρου χρήματος, που αισίως άρχισε να στέλνει στα δικαστήρια κάποιους πρώην υπουργούς, στερώντας τον ύπνο από κάποιους εν ενεργεία.

Η κατάντια τέλος της ελληνικής δικαιοσύνης και το φαύλο πολιτικό σύστημα, που αναδείχθηκε με τη λίστα Λαγκάρντ και με τόσα άλλα γεγονότα που ζούμε, δεν συνδέονται με μνημονιακές υποχρεώσεις της χώρας, αλλά είναι το αποτέλεσμα πάλι δικών μας… βαθυστόχαστων επιλογών.

Η σύγκρουση με έναν πολιτικά ισχυρό αντίπαλο, όπως είναι οι πιστωτές μας, είναι μια άσκηση στρατηγικής πολέμου. Η επιτυχία της διεξαγωγής νικηφόρων μαχών δεν εξαρτάται μόνο από τις δικές μας δυνάμεις, που συχνά τις υπερτιμούμε. Η ισχύς και η δυναμική του αντιπάλου είναι το δεύτερο στοιχείο που οφείλουμε να λάβουμε εξίσου σοβαρά υπόψη. Όταν ο εχθρός είναι πανίσχυρος, τότε απαιτείται μια άλλη στρατηγική, διαφορετική από εκείνη της κατά μέτωπον επίθεσης.

Όποια, όμως, και αν είναι η επιλογή μας, οι ιαχές, οι άναρθρες κραυγές και η πολιτική των εντυπώσεων δεν λύνουν το πρόβλημα. Αντίθετα, μια συγκροτημένη στρατηγική, που κινείται με συνέπεια και χωρίς αποκλίσεις, αναδεικνύοντας έντεχνα τα πλεονεκτήματα μας και εκμεταλλευόμενη από την άλλη τις αδυναμίες του αντιπάλου, θα δώσει εύλογα καλύτερα αποτελέσματα από ό,τι λεκτικές φοβέρες και πομπώδεις εκφράσεις περί σχισιμάτων των Μνημονίων.

*Ο Δημήτρης Μάρδας είναι καθηγητή τμήματος οικονομικών επιστημών του ΑΠΘ.

 

Η παρασπονδία του Θεοδωράκη και η δίνη του «Ποταμιού». Του Δημήτρη Μάρδα

 13:47 | 04 Μαρ. 2014
Ενώ η αποσύνθεση των «58» άρχισε νωρίτερα από τον προβλεπόμενο χρόνο, και κάποια από τα πολιτικά περίπτερα της περιόδου προσπαθούν να κτίσουν ένα σούπερ μάρκετ παραμονές Ευρωεκλογών, η δημιουργία του «Ποταμιού» έσκασε σαν κεραυνός εν αιθρία.
Ο αποστασιοποιημένος κόσμος από τις παραδοσιακές κομματικές αντιλήψεις, περίμενε κάτι να συμβεί στο πολιτικό στερέωμα της χώρας, διαφορετικό από τα υφιστάμενα πειράματα των «πεπαλαιωμένων νέων» πολιτικών ανδρών. Το «Ποτάμι» λοιπόν φαίνεται ότι δεν είναι τίποτα άλλο, πάρα μια ροή κοινής λογικής, που προκλήθηκε από «κοινούς» θνητούς.

Οι αντιδράσεις δεν ήταν παρά οι προβλεπόμενες!. Έτσι, οι γνωστοί έμπειροι, επιτυχημένοι, αποτελεσματικοί, ευφυείς και ιδίως ενάρετοι (!!!) πολιτικοί των κομμάτων της εξουσίας, με τις αμπελοφιλοσοφίες και τις βαρύγδουπες κριτικές τους σε βάρος του «Ποταμιού» υπενθύμισαν, για ακόμη μια φορά σε πολλούς, την έκταση της ανεπάρκειάς τους.

Επίσης, διάφορα άλλα σχόλια, στόχευαν στο να αναδείξουν τις σχέσεις του Θεοδωράκη με το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο της χώρας κατά το παρελθόν. Το ζητούμενο όμως δεν είναι οι επαφές –δε ζούμε ως ναυαγοί σε νησί– αλλά το σύστημα διαπλοκής που χτίζεται μέσα από αυτές. Και εδώ απ’ ότι φαίνεται δεν υπάρχει μομφή.

Επιπλέον, ο κάθε οπαδός ή φίλος του εκάστοτε «Ποταμιού» δεν το παντρεύεται! Αν διαπιστώσει τις όποιες υπόγειες διαδρομές ανάμεσα σε αυτό και τα γνωστά συστήματα διαπλοκής, τότε ως «ελεύθερος καβαλάρης» το εγκαταλείπει, το ξεμπροστιάσει και συνεχίζει…

Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι ο Θεοδωράκης – όπως και κάθε όμοιός του – έπρεπε να «καθίσει στα αυγά του»! Άλλωστε ποιος είναι αυτός που τόλμησε να γίνει αρχηγός μιας κίνησης; Είναι μήπως καθηγητής πανεπιστημίου ένας glamorous δημοσιογράφος ή κλώνος κάποιου πολιτικού τζακιού; Μπορεί ένας άνθρωπος, που δεν είναι τίποτε από τα παραπάνω, να περάσει από το στάδιο του απλού πολίτη σε αυτό του ενεργού πολιτικού;

Είναι δυνατόν το εγχώριο «πολιτικό παίγνιο» και οι παγιωμένες δομές που το διακρίνουν, να επαναπροσδιορίσουν τον ορισμό των «αρίστων» και να επιτρέψουν αυτόν τον τίτλο σε κάποιον παρείσακτο στους κόλπους της πολιτικής γραφειοκρατίας; Φυσικά όχι. Οπότε, η οποιαδήποτε παρασπονδία στο παίγνιο, που ορίζει η καθεστηκυία πολιτική ζωή της χώρας, εύλογα αφορίζεται!

Από  την άλλη εγείρεται το ακόλουθο ερώτημα: Γιατί έπρεπε να καθίσει –και όχι μόνο αυτός– ήσυχος; Και εδώ υπάρχουν απαντήσεις.

Αναλυτικότερα, η αναποτελεσματικότητα και η φαυλότητα του πολιτικού μας συστήματος ερμηνεύουν καταρχάς τη γέννηση κάθε τέτοιας κίνησης. Αν εξέλειπαν τα ανωτέρω δε θα είχε λόγο ύπαρξης! Από την άλλη, οι πάντες διαπιστώνουμε ότι λείπουν οι φρέσκιες ιδέες. Το ξεκίνημα από το μηδέν μιας κίνησης, μπορεί πιο εύκολα να απαλλαγεί από τις δυσκαμψίες των κυρίαρχων προσεγγίσεων, που αφορούν εθνικά η κοινοτικά ζητήματα.

Και άλλοι αξιόλογοι «κοινοί θνητοί» άρχισαν ένα παρόμοιο αγώνα,(Βλ. “Κοινωνία των Αξιών”), όντας και αυτοί έξω από την «ευπρέπεια» που χαράσσει το πολιτικό μας σύστημα. Αν και δεν «τράβηξαν» όσο προσδοκούσαν,  αποτελούν μια καλή μαγιά για συνεννόηση, ανάμεσα σε δυνάμεις που κινούνται έξω από το πολιτικό κατεστημένο της χώρας.

Ως προς τις θέσεις των γνωστών παλαιοκομματικών και γραφικών πλέον πολιτικών, περί ενός «Ποταμιού» χωρίς αναλυτική και πολυσέλιδη διακήρυξη αρχών, εδώ σημειώνεται το εξής:

Ποιο κόμμα εξουσίας τήρησε τα όσα έχει γράψει στις δεκάδες σελίδες της Διακήρυξης των Αρχών του; Ή διαφορετικά, πόσες από τις αρχές, επάνω στις οποίες οικοδόμησε την ύπαρξή του, ισχύουν στην πράξη σήμερα; Ως προς τα κόμματα της αντιπολίτευσης, αυτά παραμένουν πράγματι τόσο συνεπή στα όσα διακηρύττουν;

Είναι προτιμότερο λοιπόν να αρχίσει να κυλά ένα «Ποτάμι», με κάποιες θεμελιώδεις αρχές, γραμμένες σε μια-δυο σελίδες, παρά να γίνει ένας γραφειοκρατικός πολιτικός σχηματισμός, που χάνεται στις μουτζουρωμένες σελίδες των πολύπλοκων διακηρύξεών του. Κατόπιν, καθώς γίνεται όλο και πιο ορμητικό, οφείλει να παραμείνει συμπαγές και να είναι έτοιμο να αντιμετωπίσει την πρώτη μεγάλη δίνη που θα συναντήσει.

Τέλος, σημείο εκκίνησης των πάντων είναι ένα και μοναδικό: Ο άνθρωπος, η δύναμη της γνώσης, οι αρχές που πρεσβεύει και το παρελθόν του! Ανοιχτά κινήματα, που δέχονται «κάθε καρυδιάς καρύδι», (π.χ. φτασμένους συνδικαλιστές, που χωρίς φόβο και πάθος υπογράφουν μια διακήρυξη αρχών, υποσχόμενοι τις ψήφους των οπαδών τους), είναι καταδικασμένα να πεθαίνουν, άσχετα αν βιώνουν την αυταπάτη της νίκης!

* Ο Δημήτρης Μάρδας είναι καθηγητής του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ

 

imitri-marda

Ο  Δημήτρης Μάρδας είναι αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών

 

«Πράγματι εγώ επέμενα να γράφει στο protagon και μάλιστα για τα οικονομικά», σημείωσε ο επικεφαλής του Ποταμιού για τον υπ. Οικονομικών και τόνισε:  «για τον κ. Μάρδα θα σας πω άλλη φορά».

Οξύμωρες είναι οι εικόνες από την σημερινή συνεδρίαση της Ολομέλειας της Βουλής.
Το μεσημέρι παρατηρούσαμε τους  βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ να υποστηρίζουν με σθένος τις ΠΝΠ και εκείνους της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ να τις καταγγέλλουν.

 Πριν από λίγο είδαμε τους βουλευτές της ΝΔ να ζητούν εξηγήσεις για την τακτική συγκεκριμένων υπουργών από τον κ. Σταύρο Θεοδωράκη!

«Εσείς κ. Θεοδωράκη δώσατε την δυνατότητα στον κ. Βαρουφάκη να γράφει στο protagon αυτά που σήμερα προσπαθεί να κάνει στην κυβέρνηση» είπε ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης στον επικεφαλής του Ποταμιού.

Ο κ. Θεοδωράκης παραδέχθηκε το λάθος του σημειώνοντας «πράγματι εγώ επέμενα να γράφει στο protagon και μάλιστα για τα οικονομικά». Από τα έδρανα των βουλευτών μάλιστα ακούστηκαν ορισμένοι να τον καλούν να δώσει εξηγήσεις και για τον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών Δημήτρη Μάρδα με τον κ. Θεοδωράκη να σχολιάζει πως «για τον κ. Μάρδα θα σας πω άλλη φορά».

Σύμφωνα με πληροφορίες ο κ. Μαρδας ήταν μέλος της επιτροπής Διαλόγου του Ποταμιού. Ο ίδιος επιθυμούσε να είναι υποψήφιος με το κόμμα αλλά τελικά η υποψηφιότητά του δεν προχώρησε με αποτέλεσμα σήμερα να είναι υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ.

 

 

————–

————

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: