Ελεύθερο Βήμα Αχαρνών

Ένα βήμα για προβλήματα, ιδέες και απόψεις για το Δήμο Αχαρνών

Μανώλης Γλέζος

Posted by koszig στο 1 Ιουνίου 2015

27 Απριλίου 1941. Οι Γερμανοί μπαίνουν στην Αθήνα.

Ήταν ημέρα Κυριακή, η 27η Απριλίου 1941. Σε ένα καφενείο, όπως τους άξιζε, περίμεναν τους εισβολείς οι τέσσερις άνδρες που ανέλαβαν το θλιβερό καθήκον της παράδοσης της πόλεως των Αθηνών. Ήταν ο φρούραρχος Αθηνών, υποστράτηγος Χρ. Καβράκος, ο Νομάρχης Αττικοβοιωτίας Κ. Πεζόπουλος και οι δήμαρχοι Αθηναίων και Πειραιώς Αμβρόσιος Πλυτάς και Μιχ. Μανούσκος. Στην Επιτροπή προβλεπόταν ως πρόεδρος ο Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος, ο οποίος αρνήθηκε όμως να παραστεί μη αντέχοντας να συναντήσει τους εισβολείς. Το καφενείο  ονομαζόταν «ΛΟΥΞ» -άλλοι έγραψαν «ΠΑΡΘΕΝΩΝ»-, ανήκε στον κτηματία Ανδρέα Γλεντζάκη και βρισκόταν στη διασταύρωση των λεωφόρων Αλεξάνδρας και Κηφισίας, απέναντι από την τότε έπαυλη Θων.

Οι Έλληνες αξιωματούχοι δήλωσαν πως η Αθήνα ήταν μια ανοχύρωτη πόλη που δεν είχε την πρόθεση να προβάλει αντίσταση. Ο Γερμανός αντισυνταγματάρχης Φον Σέιμπεν όρισε ουσιαστικά πολιτικούς διοικητές των Αθηνών και του Πειραιώς τους δύο δημάρχους, ενώ κατέστησε αιχμάλωτο πολέμου και υπεύθυνο για τυχόν εχθρικές πράξεις τον υποστράτηγο Καβράκο.

Ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Αθηνών κάθε πέντε λεπτά μετέδιδε διαταγή της μόνης κυβερνητικής αρχής που παρέμενε στην ελληνική πρωτεύουσα, του Ανώτερου Στρατιωτικού Διοικητή Αττικοβοιωτίας υποστράτηγου Χρ. Καβράκου. Λόγω επιτακτικής ανάγκης ζητούσε με τη διαταγή του ο στρατηγός να σταματήσει κάθε κίνηση στην Αθήνα, τον Πειραιά και τα προάστια, όλα τα καταστήματα να είναι κλειστά και οι κάτοικοι στα σπίτια τους, να σταματήσει η αντιαεροπορική άμυνα, οι στρατιωτικές και αστυνομικές  δυνάμεις της περιοχής να παραμείνουν στις θέσεις τους και, πρόσθετε στη διαταγή, «δεδομένου ότι η πόλις είναι ανοχύρωτος και ουδεμία θα προβληθή αντίστασις, αξιώ όπως μη ακουσθή ουδέ εις πυροβολισμός».

mavri-epeteios3

 

Δήμαρχος Αθηναίων ο Αμβρόσιος  Πλυτάς που ανακοινώνει, (κλικ εδώ):

«Συνιστώ εις τον Αθηναϊκόν λαόν ζωηρώς πειθαρχίαν εις τας διαταγάς των αρχών, ιδιαιτέρως δε επιμένω,όπως κατανοηθή καλώς υπό πάντων, ότι, μέχρι της 6ης απογευματινής της σήμερον πρέπει να παραδοθούν εις τα οικεία αστυνομικά τμήματα τα υπό των ιδιωτών κατεχόμενα όπλα (κυνηγετικά, στρατιωτικά πιστόλια και μαχαίρια) πλην των παλαιών οικογενειακών κειμηλίων.Όπου υψούται ελληνική σημαία πρέπει δεξιά της να υψούται και η Γερμανική».

Αμβρ. Πλυτάς
(δήμαρχος Αθηναίων)

 

simaia

19410427svastigaacropol

 

Η γερμανική σημαία προφανώς είναι η πολεμική σημαία,  με μικρές διαστάσεις.

Οι μέρες πέρασαν. Περίπου ένα μήνα μετά, το βράδυ της Παρασκευής 30 Μαΐου 1941 προς το Σάββατο 31 Μαΐου έγινε ένα γεγονός που καταγράφτηκε στις λίγες εφημερίδες που κυκλοφορούσαν την 1η Ιουνίου 1941.

Βήμα 1-6-2-1941 a

 

Είναι φανερό ότι ο Φρούραρχος είναι ο προαναφερόμενος υποστράτηγος Καβράκος. Από το κείμενο της ανακοίνωσης είναι φανερό ότι η «υπεξαίρεση της σημαίας» είναι το κορυφαίο για τους Γερμανούς θέμα και δε μπορεί να αναφέρεται μαζί με άλλα έξη λιγότερα σημαντικά για τον κατακτητή γερμανικό στρατό θέματα. Ειδικά στις τελευταίες γραμμές  της ανακοίνωσης «Αι γερμανικαί στρατιωτικαί αρχαί προσεπάθησαν μέχρι σήμερον να συμπεριφερθώσι προς τον ελληνικόν λαόν από πάσης απόψεως ευμενώς, εν περιπτώσει καθ’ ην αι διαταγαί των ενόπλων γερμανικών Δυνάμεων δεν θέλουσιν εισακουσθή, αύται θα επιβάλωσι μετά λύπης των αυστηροτάτας κυρώσεις.» Αυτή δεν είναι ανακοίνωση Γερμανού αξιωματικού που έγινε προσβολή στη στρατιωτική τους σημαία, είναι «εντεταλμένου» ιθαγενή.

Άλλος τύπος   σχολίασε «την υπεξαίρεση της  επί της Ακροπόλεως κυματίζουσα γερμανική πολεμική σημαία παρ’ αγνώστων δραστών» με τη δική του ματιά.

 

Η εφημερίδα ΒΡΑΔΥΝΗ.

glezos_1_vradyni_2-6-1941 a

Και η «αυριανή» της εποχής

proinostypos01061941-small1

Πρωϊνός τύπος max

Αυτά έγιναν στις 29 ή 30 Μαΐου 1941. Ένα γεγονός που πέρασε σε λίγες γραμμές στον τύπο, μαζί με λίγες γραμμές για τους μαυραγορίτες!!

Κάποια στιγμή για την Ελλάδα ο πόλεμος με τους Γερμανούς τελείωσε, σταδιακά με την αποχώρησή τους από την Αθήνα στις 12 Οκτωβρίου 1944. Ο λαός της Αθήνας βγήκε στους δρόμους, πανηγύρισε, τίμησε αυτούς που αντιστάθηκαν κατά των Γερμανών. Για το κατέβασμα της Γερμανικής σημαίας από την Ακρόπολη το 1941 κανείς δεν αναφέρθηκε. Μετά ήρθαν τα Δεκεμβριανά, (κλικ εδώ).

Από την ημέρα που έφυγαν οι Γερμανοί από την Αθήνα, 12 Οκτωβρίου που έγινε υποστολή της Γερμανικής σημαίας  και αναρτήθηκε η Ελληνική

———-

Τέσσερις μέρες αργότερα ορκίστηκε κυβέρνηση υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου,

Dimo_1944-10-24_p01

(Παρατηρείστε την τιμή της εφημερίδας: 2 δισεκατομμύρια !!)

Στις 25 Μαρτίου 1945 ταυτόχρονα σε δύο εφημερίδες, στο Ριζοσπάστη και την Ελευθερία αποκαλύπτεται ότι τη σημαία την κατέβασαν (όχι την υπεξαίρεσαν) δυό νεαροί, ο Μανώλης Γλέζος και ο Απόστολος Σάντας.

25-3-1945

Ριζοσπάστης

Η εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.

Ελευθερία 25-3-1945

Στην τρίτη σελίδα της εφημερίδας γίνεται αναφορά για τη γερμανική σημαία.

Η πρώτη μάχη 25-3-1945

Ελευθερία

Δυό δημοσιεύματα σε θέσεις που δεν φαίνεται να ήθελε να προβάλει ο τύπος αυτό το σημαντικό γεγονός, τότε και σήμερα με τις διαστάσεις που έχει πάρει.

Στο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ

Απόσπασμα ΡΙΖΙΣΠΑΣΤΗ

Από το απόσπασμα της δημοσίευσης φαίνεται ότι αποκαλύπτονται τα ονόματα εκείνων που κατέβασαν τη σημαία, Είναι ο  Μανώλης Γλέντζος, 25 χρόνων και Σάντας Απόστολος  25 χρόνων. Και οι δυό τους είναι μέλη και στελέχη του Κ.Κ.Ε, φίλοι και σύντροφοι.

{Αυτά είναι τα βιογραφικά τους, όπως αναφέρονται στο διαδίκτυο, Μανώλης Γλέζος (κλικ εδώ), Λάκης  Σάντας (κλικ εδώ)}

Την περιγραφή κάνει στο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ ο σ.(σύντροφος) Μανώλης Γλέτζος!!  Ο δημοσιογράφος κάνει το πρώτο σημαντικό λάθος, την ηλικία  των «συντρόφων». Όπως φαίνεται από τα βιογραφικά και οι δύο γεννήθηκαν το έτος 1922. Τον Μάρτιο του έτους  1945 ήταν 23 ετών!!

Στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ η συνέντευξη δίνεται από το Λάκη Σάντα. Και στις δύο εφημερίδες τα άρθρα συνοδεύει σχεδόν η ίδια φωτογραφία.

Δύο πράγματα μπορεί να συνέβησαν ή την προηγουμένη της δημοσίευσης να έδωσαν συνέντευξη τύπου στις δύο εφημερίδες ή τα κείμενα να είχαν σταλεί στις δύο εφημερίδες, προς «δημοσίευση».

flag--2-thumb-large

 

Στις 18 Οκτωβρίου 1944, με την ορκωμοσία Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας αναρτήθηκε η Ελληνική σημαία στον ιστό από τον τότε πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου.  Με αυτό το γεγονός δεν ήταν ευκαιρία οι σύντροφοι Μανώλης Γλέζος και Λάκης Σάντας να κάνουν γνωστό, ότι αυτοί ήταν που κατέβασαν από τον ιστό τη Γερμανική σημαία; Που ήταν;

Ας δούμε όμως πως περιγράφει το κατόρθωμα ο Μανώλης Γλέζος και ο Λάκης Σάντας.

Ακρόπολη Βόρεια 1

 Στην αεροφωτογραφία της Ακρόπολης με κόκκινη γραμμή η κίνηση του Μανώλη Γλέζου και η μπλε του Λάκη Σάντα (κατά δήλωση του Σάντα)

Περιγραφή Μανώλη Γλέζου στην εφημερίδα ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Κάναμε μια βόλτα γύρω από την Ακρόπολη. Η Γερμανική φρουρά φαινόταν. Τάχα στον ιστό να υπήρχε σκοπός. Ήταν δεν ήτανε, εμείς θα ανεβαίναμε. Σε μια στιγμή που δεν φαινόταν κανένας γύρω πηδήξαμε το συρματόπλεγμα που είναι γύρω στο δασάκι των πεύκων της βόρειας πλευράς και σιγά- σιγά ο ένας πίσω από τον άλλον προχωρήσαμε σκαρφαλώνοντας στα απόκρημνα βράχια. Φτάσαμε σε μια πορτίτσα ξύλινη πούφραζε το άνοιγμα που υπάρχει εκεί που  αρχίζουν τα τείχη, Στην είσοδο, που κατά τους Αρχαίους Αθηναίους κατέβαινε το ιερό φίδι του Παρθενώνα. Ευτυχώς το λουκέτο δεν ήταν κλειστό. Σμπρώξαμε και μπήκαμε. Είχαμε φτάσει. Με κομμένες τις αναπνοές ρίξαμε ένα βλέμμα γύρω μας:Δεξιά τα Προπύλαια, απέναντι ο Παρθενώνας, αριστερά το Ερέχθειο, ψηλά  μεγαλόπρεπα, φωτίζονταν υποβλητικά από το φεγγάρι. Τα σπασμένα μάρμαρα σκόρπια παντού, κάτω από το ιδιόχρωμο εκείνο φως παρουσιάζοντας  περίεργα σχήματα. Προς το παρόν κανένας Γερμανός δε φαινόταν, Σκυφτοί, κρυβόμενοι πίσω από τα μάρμαρα προχωρούσαμε. Κάπου κάπου πετούσαμε μακρυά κανένα πετραδάκι, ώστε να δημιουργείτε θόρυβος έξω από εκεί που βρισκόμαστε εμείς, ώστε αν υπήρχε κανένας σκοπός, να προσέξει προς τα εκεί και να αποφύγουμε εμείς τον κίνδυνο. Ως την ώρα δεν είδαμε ίχνος σκοπού. Εδώ όμως ήταν τα σκούρα. Μήπως σε εκείνο το κυκλικό τειχάκι να υπάρχει κανένας;
Για πολή ώρα πίσω από τη σκιά τυ βόρειου τοίχους αφουγκραζόμασταν. Έπειτα όμως προχωρήσαμε προς τη βάση του κοντού. Δεν υπήρχε κανένας.

Περιγραφή Λάκη Σάντας σε εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Το σχέδιο ήταν σοφό και τολμηρό. Το άρχισαν στο σπίτι το συνέχισαν στο δρόμο και το ολοκλήρωσαν στην Εθνική Βιβλιοθήκη, όπου διαβάζοντας στην
Εγκυκλοπαίδεια το άρθρο «Ακρόπολις» είδαν ότι στην εξωτερική ρίζα της βόρειας πλευράς της υπάρχει μια μεγάλη τρύπα που οδηγεί στο εσωτερικό και βγαίνει
ακριβώς ανατολικά από το Ερέχθειο.
Κι αμέσως αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν την οπή, όπου στην αρχαιότητα, κατά την Μυθολογία εξήρχετο ο Ιερός όφις της Αθηνάς. Έρποντας σαν πραγματικά φίδια ανέβαζαν στις 11 τη νύχτα της 30 Μαΐου 1941 οι δυο νέοι την ψυχή της Ελλάδος προς το εσωτερικό της Ακροπόλεως. Μόνο ο ανείπωτος οίστρος του εθνικού ενθουσιασμού μπορούσε να δώσει τη δυνατότητα ν’ανέβουν μια τόσο απότομη σήραγγα και να τους προφυλάξει από το να κατρακυλίσουν προς το φοβερό βάραθρο που ανοιγόταν προς τα κάτω και όπου περίμενεν ο θάνατος, που δεν ήλθεν ποτέ.
Μόλις βρεθήκαμε δίπλα στο Ερέχθειο-αφηγείται ο Σάντας- χωριστήκαμε. Εγώ τράβηξα κατ’ευθείαν και ο Μανώλης έκανε τον κύκλο γύρω από τον Παρθενώνα με την ίδια τελική κατεύθυνση για να εξακριβώσουμε που βρίσκονται οι Γερμανοί σκοποί. Ρίχναμε πέτρες  μπροστά για να δούμε τι γίνεται. Σε λίγο ακούσαμε γέλια Γερμανών, ανάμικτα με γυναικείες φωνές προς το Προπύλαια. οι φρουροί είχαν οργιαστικό γλέντι.

Είναι φανερό ότι υπάρχει διαφορά στην περιγραφή της κίνησης από την άνοδο στην Ακρόπολη μέχρι να φτάσουν στον ιστό της σημαίας μεταξύ των δύο περιγραφών.

Υπάρχει αναφορά του Σάντα στο γλέντι των Γερμανών φρουρών στα Προπύλαια, που αυτό το γεγονός δεν αναφέρεται από το Γλέζο.

Ακολουθεί το δεύτερο μέρος της περιγραφής με το κατέβασμα της σημαίας.

Περιγραφή Μανώλη Γλέζου στην εφημερίδα ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Δεν υπήρχε κανένας. Από πάνω μας κυμάτιζε η φασιστικό σύμβολο. Λύσαμε το συρματόσχοινο και αρχίσαμε να τραβάμε να την κατεβάσουμε. Μα τα σύρματα δεν άκουγαν. Είχαν μπλεχτεί. Η σημαία δεν κατέβαινε. Τι έπρεπε να γίνει; Να κατέβη η σημαία απαντούσε η φωνή της συνειδήσεως η φωνή του λαού. Άρπαξα το σιδερένιο κοντό και άρχισα να ανεβαίνω. Έπιασα τη σημεία και άρχισα να την τραβάω. τίποτα όμως. Δεν έπεφτε. Κουράστηκα και κατέβηκα. Δεύτερη απόπειρα έφερε τα ίδια αποτελέσματα.
— Λάκη η σειρά σου.  Ούτε κείνος όμως μπόρεσε. Για τρίτη φορά αναρριχούμαι λυσσασμένα- Με δόντια και με χέρια κρεμάστηκα από τη σημαία. Ούτε τώρα όμως. Τίποτα. Η σημαία όμως έπρεπε να κατέβη. Και κατέβηκε. Και να πως. Το σιδερένιο κοντάρι υποβασταζότανε από τρία συρματόσκοινα. Τα λύσαμε από εκεί που ήταν δεμένα και δίνοντας παλμικές κινήσεις στο κοντάρι τα ξεμπλέξαμε και η σημαία έπεσε απάνωμα και μας κουκούλωσε. Ξεκουκουλωθήκαμε και βάζοντας την κάτω αγκαλιαστήκαμε και χορεύαμε πατώντας τα φασιστικά σύμβολα. Κείνη την ώρα το φεγγάρι χανόταν πίσω απ’ τον Αιγάλεω. Κόψαμε από ένα κομμάτι ο καθένας εκεί κοντά στον αγκυλωτό σταυρό. Τα κομμάτια αυτά τα πήραμε μαζί μας, αλλά στην περίοδο της τρομοκρατίας οι μανάδες μας τάκαψαν. την υπόλοιπη την μαζέψαμε γρήγορα γρήγορα και τη ρίξαμε στο ξεροπήγαδο που βρισκόταν ανάμεσα στα τείχη και στο βράχο. Ίσως τώρα, ύστερα από 4 χρόνια να έχει λιώσει.

Περιγραφή Λάκη Σάντας σε εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Εφτάσαμε στο βράχο και λύνοντας το συρματόσχοινο θελήσαμε να κατεβάσουμε τη σημαία. Αλλά το σχοινί που την κατέβασε ήταν επίτηδες μπερδεμένο με τα άλλα συρματόσχοινα που υποστήριζαν το κοντάρι,
Άρχισαν τότε μια επίσημη και επικίνδυνη δουλειά. Με μεγάλη υπομονή και θαυμάσια ψυχραιμία. Έσπασαν μια μία τις σιδερένιες στρόφιγγες που συγκρατούσαν στο έδαφος τα συρματόσχοινα υποστηρίξεως του ιστού. τα ελευθέρωσαν,τα ξεμπέρδεψαν και το σύμβολο του φασισμού γλιστρώντας έπεσε στα χέρια τους. Ήταν μια πελώρια σημαία με τον αγκυλωτό και πολεμικό σταυρό. Την άρπαξαν στα χέρια και και πριν φύγουν προς την οπή της εξόδου άφησαν στο κοντάρι τα αποτυπώματά τους για να μην ενοχοποιηθούν οι περίοικοι. Στον πυθμένα της σήραγγος σταμάτησαν, ξέσκισαν τη σημαία, πήρε ο καθένας τους από ένα κομμάτι και την υπόλοιπη την πέταξαν στο βάραθρο, όπου πρέπει να βρίσκεται μέχρι σήμερα, αλλά είναι αδύνατο να ανασυρθεί από το βάθος του χωρίς τεχνικά μέσα.

19410427svastigaacropol

Το σιδερένιο κοντάρι με τη σημαία. Δίπλα Γερμανοί στρατιώτες. Ο Σάντας δεν αναφέρει την αναρρίχησή τους στο σιδερένιο κοντάρι. Από το ύψος των Γερμανών στρατιωτών εκτιμάται ότι το κοντάρι από τη βάση του μέχρι τη βάση της σημαίας είναι περίπου 8 μέτρα. Σε αυτό το κοντάρι ανέβηκε τρεις φορές ο Μανώλης Γλέζος για να φτάσει τη σημαία. Ο Γλέζος ανέφερε ότι με «παλμικές κινήσεις στο κοντάρι» έπεσε η σημαία!!.

Στα λεγόμενα του Γλέζου, γίνεται αναφορά στα κομμάτια που έκοψαν από τη σημαία, τα οποία οι μανάδες τους τα έκαψαν, πράγμα που δεν αναφέρει ο Σάντας. Ο Σάντας αναφέρει ως σημαντικό γεγονός ότι άφησαν τα αποτυπώματά τους στον κοντό της σημαίας για να μην ενοχοποιηθούν οι περίοικοι.

Ας δούμε όμως το βάραθρο.

    

Αυτά προκύπτουν από τις αναφορές του Μανώλη Γλέζου και του Λάκη Σάντα στις ανωτέρω εφημερίδες για γεγονότα που συνέβησαν τέσσερα περίπου χρόνια πριν.
Από τότε έχουν λεχθεί και γραφεί πολλά. Σημαντική είναι η συνέντευξη που δόθηκε σε εκπομπή του Φρέντυ Γερμανού στην ΕΡΤ το έτος 1982.

—————
Εκεί δόθηκαν λεπτομέρειες από το πως κατέβασαν τη σημαία. Εκεί έγινε γνωστό το χρώμα των ρούχων που φορούσε ο καθένας. Ο Γλέζος μαύρα, ο Σάντας άσπρα. Όταν ανέβηκε τρις στον ιστό της σημαίας ο Γλέζος με τα μαύρα ρούχα και δεν κατάφερε να κατεβάσει τη σημαία κάλεσε τον Σάντα, που φορούσε άσπρα ρούχα, να ανέβει στο κοντάρι. Για να μην λερώσει τα άσπρα άλλαξαν ρούχα. Φανταστείτε αν κάποιος Γερμανός φρουρός έβλεπε αυτή τη σκηνή τι θα μπορούσε να υποθέσει!!
Επειδή η σημαία είχε σκαλώσει, έλυσαν τα συρματόσκοινα και έκαναν παλμικές κινήσεις στο κοντάρι!!
Κοντάρι α
Σε αυτό το κοντάρι, ύψους 12 περίπου μέτρων, που στην κορυφή έφερε σημαία 4*6 μέτρων, πακτωμένο σε τσιμεντένια βάση, έκαναν παλμικές κινήσεις με τα χέρια σε ύψος 1,70 μέτρα από το έδαφος!!

Αυτά είναι τα γεγονότα, όπως περιγράφονται από τους Μανώλη Γλέζο και Λάκη Σάντα  σχετικά με το κατέβασμα της Γερμανικής σημαίας. Αυτό είναι το σύνολο της συνέντευξης.

————

Πέρα από εκείνα το λόγια που αποδίδονται στους Μανώλη Γλέζο και Λάκη Σάντα, είτε από τις ανωτέρω δημοσιεύσεις, είτε από ζωντανές συνεντεύξεις, στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο υπάρχουν και κείμενα που αντικρούονται. Σε βιογραφία του Μανώλη Γλέζου, (κλικ εδώ), αναφέρεται:

Μαθητής γυμνασίου δημιούργησε αντιφασιστική ομάδα το 1939 για την απελευθέρωση της Δωδεκανήσου από τους Ιταλούς και την αποτίναξη της δικτατορίας του Μεταξά.

Αυτό έρχεται

σε αντίθεση με άλλα δημοσιεύματα.

Αυτά είναι σχόλια που  σήμερα δε μπορούν να διασταυρωθούν.

Από το βιογραφικό του Μανώλη Γλέζου, που δεν υπάρχουν αντιρρήσεις, είναι ότι : » Κατά τη διάρκεια της κατοχής δούλεψε ως υπάλληλος στον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό (1941-1943) και τον Δήμο Αθηναίων (1943-1945) »

Σε άλλο κείμενο, (κλικ εδώ) αναφέρεται: » Νωρίς το πρωί της επομένης η γερμανική φρουρά μένει εμβρόντητη μπροστά στο θέαμα του κενού ιστού. Οι γερμανικές αρχές διατάζουν ανακρίσεις, εκτελούν τους άνδρες της φρουράς και απαλλάσσουν τους Έλληνες διοικητές των αστυνομικών τμημάτων της περιοχής από τα καθήκοντά τους. «.

Σε αναζητήσεις σε εφημερίδες, σε γερμανικά αρχεία, και σε διήγηση του γιου τότε εισαγγελέα, που είχε  αναλάβει τις ανακρίσεις για την υπεξαίρεση της Γερμανικής σημαίας, δεν προκύπτει ότι οι ανακρίσεις δεν κατέληξαν πουθενά. Άλλωστε  την 1ης Ιουνίου, στις 11 το πρωί αναρτήθηκε άλλη σημαία.

Επομένως για το γεγονός της σημαίας υπάρχουν γεγονότα που υπάρχουν επώνυμες μαρτυρίες, ανθρώπων που ασχολήθηκαν με το θέμα. Στην εφημερίδα ‘ΠΡΩΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ των Ιωαννίνων δημοσιεύτηκε άρθρο:

Η αλήθεια για τη Γερμανική σημαία

«…Ας δούμε τι γράφει ο ιστορικός συγγραφέας Στέφανος Σωτηρίου τον Φεβρουάριο του 2009, σε μια επιστολή του στο διαδίκτυο επ’ ευκαιρία της αναδείξεως του κ. Γλέζου, σε μια σφυγμομέτρηση, ως ενός εκ των σημαντικοτέρων Ελλήνων:
«Πριν τρία χρόνια είχα επισκεφθεί την Δ/νση ιστορίας στρατού, τον σημαντικότερο και πλέον αδέκαστο ερευνητικό φορέα στην χώρα μας, όπου επί τρίωρο, από κοινού με τον στρατηγό κ. Κακουδάκη, ψάχναμε τον φάκελο του Κων/νου Κουκίδη, του Εύζωνα φύλακα της Ακρόπολης που τυλίχτηκε την γαλανόλευκη και κατακρημνίστηκε στον ιερό βράχο, όταν του ζήτησαν οι Γερμανοί να τους παραδώσει την σημαία μας το 1941. Στην συζήτηση παρευρίσκετο και ο υποστράτηγος κ. Διαλυνάς. Αφού εξαντλήσαμε το θέμα με τον Κουκίδη, έτοιμος να φύγω, ανέφερα στον κ. Κακουδάκη ότι, ο σφοδρότερος πολέμιος της ιστορίας του Κουκίδη ήταν ο Μανόλης Γλέζος ( θεωρεί ανύπαρκτο πρόσωπο και τον Κουκίδη και την ιστορία με την σημαία). Ο στρατηγός γέλασε πικραμένα. «Εδώ έχω και τον φάκελο με την ιστορία του Γλέζου» μου απάντησε. «Και… μεταξύ μας. Ερεύνησα το θέμα Γλέζος προσωπικά. Πήγα πριν μερικά χρόνια στην Γερμανία και συνάντησα τον Γερμανό Φρούραρχο των Αθηνών, για να του πάρω την μαρτυρία του. Τον συνάντησα και τον ρώτησα: Η Γερμανική φρουρά έκανε υποστολή της σημαίας από τον ιερό βράχο με την δύση του Ηλίου;». Και ο Γερμανός χαμογελώντας μου απάντησε: «Κάνατε την καίρια ερώτηση κ. Κακουδάκη. Και βέβαια απαντήσατε ταυτόχρονα μόνος σας και στο ερώτημα που μου κάνατε για τον Γλέζο!».
Στα αρχεία της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού του Γενικού Επιτελείου Στρατού δεν υπάρχει αναφορά για το κατέβασμα της σημαίας. Φρούραρχος ήταν ο Υποστράτηγος Καβράκος.

DIS 1

 

DIS 2

 

Η σελήνη ήταν:

Σελήνη

Η δύση της ήταν στις 10:30. Εκείνη την εποχή είχε συσκότιση στην Αθήνα λόγο του πολέμου. Η περιγραφή «Δεξιά τα Προπύλαια, απέναντι ο Παρθενώνας, αριστερά το Ερέχθειο, ψηλά  μεγαλόπρεπα, φωτίζονταν υποβλητικά από το φεγγάρι.» από το Μανώλη Γλέζο δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

Από τα μέχρι τώρα στοιχεία υπάρχουν οι δημοσιεύσεις στις εφημερίδες, οι τηλεοπτικές δηλώσεις, οι επώνυμες δηλώσεις αρμοδίων και τα επίσημα αρχεία.

Από τις δηλώσεις των Μανώλη Γλέζου και Λάκη Σάντα στην περιγραφή των γεγονότων της 30-31 Μαΐου 1941.

Είναι φανερό ότι υπάρχει διαφορά στην περιγραφή της κίνησης από την άνοδο στην Ακρόπολη μέχρι να φτάσουν στον ιστό της σημαίας μεταξύ των δύο περιγραφών.

Υπάρχει αναφορά του Σάντα στο γλέντι των Γερμανών φρουρών στα Προπύλαια, που αυτό το γεγονός δεν αναφέρεται από το Γλέζο.

Στα λεγόμενα του Γλέζου, γίνεται αναφορά στα κομμάτια που έκοψαν από τη σημαία, τα οποία οι μανάδες τους τα έκαψαν, πράγμα που δεν αναφέρει ο Σάντας. Ο Σάντας αναφέρει ως σημαντικό γεγονός ότι άφησαν τα αποτυπώματά τους στον κοντό της σημαίας για να μην ενοχοποιηθούν οι περίοικοι.

Από τα πραγματικά στοιχεία που δε μπορούν να αμφισβητηθούν.

Σε αυτό το κοντάρι, ύψους 12 περίπου μέτρων, που στην κορυφή έφερε σημαία 4*6 μέτρων, πακτωμένο σε τσιμεντένια βάση, έκαναν παλμικές κινήσεις με τα χέρια σε ύψος 1,70 μέτρα από το έδαφος!!

Από δηλώσεις στρατιωτικών για την σημαία, αν είχαν ή όχι υποστείλει τη σημαία η Γερμανική φρουρά.

 Κατά τον  στρατηγό Κακουδάκη, μετά από ερώτηση στη Γερμανία του τότε φρουράρχου, η απάντηση ήταν ότι τη νύχτα οι σημαίες υποστέλλονται από τους ιστούς.

Το γεγονός ότι δεν παρουσίασαν το γεγονός του κατεβάσματος της σημαίας μετά την αποχώρηση των Γερμανικών στρατευμάτων και την ανάληψη της εξουσίας από την Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου στις 18 Οκτωβρίου του 1944, ενώ παρουσίασαν το γεγονός 5 μήνες αργότερα. Ο Μανώλης Γλέζος  ήταν υπάλληλος στο Δήμο Αθηναίων (1943-1945).

Εφόσον δεν υπήρχε άλλη μαρτυρία για το γεγονός, τα δαχτυλικά αποτυπώματα, αν υπήρχαν στην Ασφάλεια και δεν είχαν χαθεί, θα μπορούσαν να είναι μια αυθεντική μαρτυρία.

 

Σήμερα άλλοι δέχονται τους ισχυρισμούς των Γλέζου -Σάντα για το κατέβασμα της Γερμανικής σημαίας από τον ιστό  στην Ακρόπολη και άλλοι όχι. Εσείς;

Μετά τις δηλώσεις των Μανώλη Γλέζου – Λάκη Σάντα η ζωή κύλισε διαφορετικά για τους δύο.

Μετά την απελευθέρωση ο Μανώλης Γλέζος εργάσθηκε συντάκτης στην εφημερίδα «Ριζοσπάστης» μέχρι τις 9 Αυγούστου του 1947, οπότε και ανέλαβε αρχισυντάκτης και υπεύθυνος της έκδοσης της εφημερίδας μέχρι το κλείσιμό της από τις ελληνικές Αρχές στα τέλη Δεκέμβρη του 1947. Η εφημερίδα χρειαζόταν μια βιτρίνα, ένα ήρωα.

ΡΙΖΟ 1947

 

Στην εφημερίδα Le Monde γράφτηκε:

Le Monde ανταποκριτής στην Αθήνα Alain Salles επαινεί το Μανώλη Γλέζο και την προσωπικότητά του, γράφοντας για τη ζωή του, τους αγώνες, τη θανατική ποινή και τις συλλήψεις του. Alain Salles, αναφέρεται επίσης για άγνωστους στιγμές της ζωής του Μανώλη Γλέζου. Το 1949, ο στρατηγός Ντε Γκωλ ζήτησε η καταδίκη σε θάνατο του Γλέζου να μην εκτελεστεί επειδή ο Γλέζος ήταν ο πρώτος ήρωας της πρώτο Αντίστασης κατά το Β ‘Παγκόσμιο Πόλεμο.

Προφανώς με τα μέχρι τότε γνωστά για το Μανώλη Γλέζο ο Ντε Γκωλ τον χαρακτήρισε  το 1949 πρώτο αντιστασιακό για να τον γλυτώσει από την εκτέλεση!!

Το Μανώλη Γλέζο τον γνώρισα το 1962, ήταν καθοδήγηση με τον Λεωνίδα Κύρκο και τον Τάκη Μπενά στη σπουδάζουσα της ΕΔΑ, που μερικά μέλη της ήταν ο Σωτήρης Πέτρουλας. ο Μάκης Παπούλιας, ο Νικος Κιάος (μετέπειτα διευθυντής της «Αυγής»), ο Λευτέρης Τσίλογλου. ο Λευτέρης Παπαγιαννάκης κ.α.). Εκεί έφερναν τη «γραμμή»  του ΚΚΕ εκτός Ελλάδος, που δε μπορούσα να χωνέψει η Σπουδάζουσα, με αποτέλεσμα αποχωρήσεις από την ΕΔΑ και διαγραφές αργότερα, όπως του Σωτήρη Πέτρουλα, που μετά το θάνατό του τον «οικειοποιήθηκαν» ως δικό τους ήρωα.

Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης έγιναν «Δημοκράτες», άλλαξαν γραμμή, πήγαν σε άλλα κόμματα.

Η συνέχεια για τη σταδιοδρομία του Γλέζου στο Βιογραφικό του, (κλικ εδώ).

Ο Λάκης Σάντας  διάλεξε άλλο δρόμο. Το δρόμο του αγώνα, για αυτά που πίστευε, (κλικ εδώ).

 

Την ιστορία τη ζήσαμε ξανά το 1974, με τους «ήρωες» που χρειαζόταν ο πολιτικός κόσμος να χτίσει το δικό του προφίλ.

Υπάρχουν αφανείς «ήρωες» που απλά έκαναν το καθήκον τους και μετά, όσοι έμειναν ζωντανοί, γύρισαν στις δουλείες τους. Μεταξύ αυτών και ο Λάκης Σάντας για τους αγώνες που έκανε, εκτός της σημαίας.  Υπάρχουν και οι άλλοι, οι βιτρίνες των κομμάτων που εξαργυρώνουν ότι έκαναν και ότι δήλωσαν ότι έκαναν. Αυτούς τους γνωρίζετε.

Αν δεν είχαν συλλάβει αυτούς που έκαναν την απόπειρα κατά της ζωής του δικτάτορα Παπαδόπουλου, μετά, στη Μεταπολίτευση, θα μπορούσε όποιος ήθελε να ισχυριστεί ότι αυτός και η παρέα του έκαναν την απόπειρα!! Θα ήταν μέχρι σήμερα στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας.

Πολλές φορές οι Ιστορικοί δημιουργούν γεγονότα που δεν είναι πραγματικά, όπως για παράδειγμα τον Παλαιών Πατρών Γερμανό να σηκώνει το λάβαρο της Επανάστασης του 1921 στα Καλάβρυτα, πράγμα όμως που ξέχασε να το αναφέρει στην αυτοβιογραφία του!!

 

Ως εδώ προς το παρόν. Χωρίς άλλα σχόλια. 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: